بازیابی کلمه عبور

Hammer throw

پرتاب چکش

یکی از ۴ مادهٔ پرتابی در دو و میدانی است. ۳ مادهٔ دیگر پرتاب وزنه، نیزه و دیسک هستند.

تاریخچه:

در سال 1987 فردی به نام نادر پندین در بندر با پرتاب چکوش شروع به کار کرد.

ناحیهٔ پرتاب چکش

چکش از دایره‌اى به قطر ۱۳۵/۲ متر که در داخل یک قفس حفاظتى قرار دارد و به‌وسیلهٔ حلقه‌اى از جنس آهن که با رنگ سفید، رنگ‌آمیزى شده و به‌شکل دایره درآمده پرتاب مى‌گردد. کف دایره باید از جنس سیمان یا آسفالت سخت و ناصاف باشد تا منجر به سرخوردن پرتاب‌کننده در هنگام پرتاب نشود. کف دایره باید در حدود ۱۴ تا ۲۶ میلى‌متر پائین‌تر از لبهٔ بالائى حلقهٔ دایره باشد.

ناحیهٔ فرود پرتاب چکش محدوده‌اى با قطاع ۴۰ درجه است که با دو خط یا نوار به عرض ۵ سانتى‌متر مشخص مى‌شود و سطح محل فرود باید چمن یا خاک نرم باشد. براى تعیین قطاع ناحیهٔ فرود، از مراکز دایره، ضلعى به‌طول ۲۰ متر به‌عنوان یک‌طرف قطاع ترسیم مى‌‌کنیم، سپس ضلع دوم قطاع را طورى ترسیم مى‌کنیم که فاصله دو ضلع به‌ طول ۲۰ متر از مرکز دایره ۶۸/۱۳ متر شود و با امتداد این دو ضلع، محدودهٔ فرود پرتاب چکش با زاویهٔ ۴۰ درجه به‌دست مى‌آید.

قوانین مربوط به مسابقات

۱. ترتیب پرتاب شرکت‌کنندگان با قرعه‌کشى تعیین مى‌شود.

۲. اگر تعداد شرکت‌کنندگان بیش از ۸ نفر باشد، به هر نفر اجازهٔ سه پرتاب داده مى‌شود و به ۸ نفر برتر اجازهٔ سه پرتاب دیگر داده مى‌شود. چنانچه تعدادپرتاب‌کنندگان ۸ نفر یا کمتر باشد، به هر نفر اجازهٔ ۶ پرتاب داده مى‌شود. در وضعیت‌هاى ذکرشده، چون مسابقه به‌صورت نهائى برگزار مى‌شود بهترین نتیجهٔ هر پرتاب‌کننده، ملاک رده‌بندى وى خواهد شد.

هر پرتاب‌کنند مجاز است پرتاب خود را در محدودهٔ زمانى یک دقیقه انجام دهد. معمولاً قبل از شروع مسابقه به هر پرتاب‌کننده اجازهٔ دو پرتاب تمرینى در داخل دایرهٔ مسابقه داده مى‌شود. ولى پس از شروع مسابقه ورزشکار مجاز نیست از دایرهٔ مخصوص مسابقه براى تمرین استفاده کند.

اندازه‌گیرى مسافت پرتاب‌شده با متر نوارى غیرقابل انعطاف و یا دوربین انجام و تا مقیاس یک سانتى‌مترى خوانده مى‌شود. چنانچه نتیجهٔ دو نفر مساوى باشد، دومین پرتاب بهتر و در صورت تساوى مجدد، سومین پرتاب بهتر و همچنین تا آخر، در نظر گرفته مى‌شود تا تساوى از بین برود. در مسابقاتى که به‌صورت دو مرحله‌اى برگزار مى‌شود، معمولاً از سوى کمیته فنى مسافتى به‌عنوان حد نصاب ورودى منظور مى‌گردد و هر پرتاب‌کننده که در یکى از سه پرتاب مجاز خود موفق به کسب حد نصاب شود به مرحلهٔ نصاب دست پیدا کنند بقیه پرتاب‌کنندگان تا سقف ۸ نفر را از روى نتایج آنها انتخاب مى‌کنند. رکوردهاى به‌دست آمده در مرحلهٔ انتخابى بر نتیجهٔ مسابقه تأثیرى ندارد ولى ارزش شکستن رکوردها را دارد.

۳. رعایت قوانین زیر در پرتاب چکش ضرورى است:

الف. پرتاب چکش مانند پرتاب وزنه و دیسک باید از داخل دایره و از حالت سکون شروع شود.

ب. اگر سر چکش در خلال چرخش و پرتاب، با محیط داخل دایره برخورد کند خطا نیست اما برخورد سر چکش با محیط خارج از دایره خطا محسوب مى‌شود.

ج. در صورتى‌که پرتاب‌کننده عمل تاب‌دادن یا چرخش را شروع کند و پس از برخورد سر چکش با لبهٔ بالائى دایره یا محوطه خارج از دایره، عمل پرتاب متوقّف کند، پرتاب، خطا محسوب مى‌شود.

د. در خلال پرتاب، پاى پرتاب‌کننده یا هیچ قسمت دیگرى از بدن وى نباید با لبهٔ بالائى دایره یا زمینِ اطراف آن، تماس پیدا کند.

ه. پرتاب‌کننده باید پس از فرود چکش و با اجازهٔ سرداور، از نیمهٔ دوم دایره خارج شود.

و. استفاده از دستکش یا نوارپیچ‌ کردن انگشتان به‌جزء انگشت شست و یا استفاده از هر ماده‌اى براى محافظت از دست و به‌کار گرفتنِ کمربند براى محافظت از ستون فقرات مجاز است. اما استفاده از موادى که باعث ”سُر“ شدن کف دایره یا کفش‌هاى پرتاب‌کننده شود مجاز نیست.

ز. چکش پرتاب‌شده باید کاملاً در داخل قطاع پرتاب فرود آید.

ح. اگر چکش در هوا بشکند یا دستگیره یا دستهٔ چکش از آن جدا شود پرتاب خطا محسوب نمى‌شود و تکرار مى‌گیرد.

ط. هر پرتاب باید اندازه‌گیرى شود و رده‌بندى از روى بهترین نتیجهٔ هر فرد تعیین مى‌گردد.

چکش

سر چکش
این قسمت، داراى همان مشخصات وزنه است و جنس آن از آهن یا سایر فلزات سخت و جامد مى‌باشد که قسمت داخلى آن با سرب پر شده است و وزن آن ۲۶۰/۷ کیلوگرم براى مردان و ۴ کیلوگرم براى زنان است. حداقل قطر سر چکش براى مردان ۱۱۰ و براى زنان ۹۵ میلى‌متر است.

دستگیرهٔ چکش

دستگیرهٔ چکش که معمولاً به‌شکل مثلث ساخته مى‌شود از یک یا دو حلقه فلز جامد و سخت تشکیل شده است و نباید در هیچ‌قسمت آن برآمدگى یا مفصل دیده شود. جنس دستگیره باید طورى باشد که در هنگام پرتاب قابلیت کشش نداشته باشد و باید به‌گونه‌اى با حلقه، به سیم‌بند چکش متصل شود که طول آن ثابت باقى بماند. شعاع دستگیره در حدود ۱۱۰ میلى‌متر است.

سیم‌بند چکش

از یک‌رشته سیم فولاى فنرى (سیم فنرى شمارهٔ ۱۱ مخصوص ساخت قفس‌ها) که در دو طرف براى اتصال، پیچ‌خورده، تشکیل شده است. جنس سیم‌بند نباید قابلیت کشش به‌خود بگیرد و نباید در نواحى اتصال برآمدگى داشته باشد. سیم‌دسته چکش با یک حلقه در قسمت دسته و یا پیچ‌هاى سر پهن مسطّح بلبرینگ‌دار به سرچکش و دستگیرهٔ چکش متصل مى‌شوند. طول مجاز سیم‌بند و دستگیرهٔ چکش در حالت کشش عادى حداکثر ۵/۱۲۱ سانتى‌متر و حداقل ۵/۱۱۷ سانتى‌متر براى مردان و حداکثر ۵/۱۱۹ سانتى‌متر و حداقل ۱۱۶ سانتى‌متر براى زنان است.